ادامه راهنمای نخست: حساسیت زدایی
... روند بی تفاوت شدن همجنس گرایی-هراس ها و همجنسگرایی-ستیزها، مشابه زمانی است که صدای گوش خراشی از بیرون خانه به گوش می رسد. اگر صدا بسیار آزار دهنده باشد ممکن است کار به زد و خورد کشیده شود ولی اگر کمتر گوش خراش، مقطعی و یا هر بار از یک منبع بود، اهل خانه، خود و کاری که می کنند را با آن تطبیق می دهند.
برای اینکه افراد مورد هدف ما شانه های بی تفاوتی شان را نسبت به همجنس گرایی بالا اندازند، اقلیت های جنسی و جنسیتی ابتدا باید کاری کنند که از ایشان به عنوان عده ای منفعل و در خفا، ناشناخته و مرموز یا عجیب و غریب و بسیاری دیگر از القاب یاد نشود. لازمه این، هرچه بیشتر دیده شدن است.
نکته اینجاست که یک رفتار نو _ مانند وجود، حضور و مبارزه اجتماعی ما _ به شرطی رفتار نو تلقی نمی شود که در بستر زمان به اندازه کافی آرام جای خود را باز کند. تنها در این صورت چراغ هشداری روشن نمی شود. تنها در این صورت کسی نمی تواند بگوید: "من اعلام خطر می کنم."

